Zmiany w bezpieczeństwie pracy
17.05.2022
Zasady wykonywania prac przy sieciach oraz urządzeniach energetycznych.
W 2021 roku sejm uchwalił Ustawę o zmianie ustawy – Prawo energetyczne oraz niektórych innych ustaw, która doprecyzowała zapisy art. 54 w zakresie kwalifikacji osób zajmujących się eksploatacją sieci oraz urządzeń i instalacji wskazanych w Rozporządzeniu Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 28 kwietnia 2003 r. w sprawie szczegółowych zasad stwierdzania posiadania kwalifikacji przez osoby zajmujące się eksploatacją urządzeń, instalacji i sieci (sejm.gov.pl).
Dotychczas zapis ust. 2 zawarty w wymienionym artykule miał brzmienie: „Zabrania się zatrudniania przy samodzielnej eksploatacji sieci oraz urządzeń i instalacji określonych w przepisach, o których mowa w ust. 6, osób bez kwalifikacji, o których mowa w ust. 1.” . Zapis ten sprawiał wiele problemów interpretacyjnych, co skutkowało różnym podejściem przy dopuszczeniu firm podwykonawczych do prac eksploatacyjnych.
Nowy zapis w brzmieniu:
„Zabrania się zatrudniania przy samodzielnej eksploatacji sieci oraz urządzeń i instalacji określonych w przepisach, o których mowa w ust. 6, osób bez kwalifikacji, o których mowa w ust. 1. Pracodawca może dopuścić do wykonywania prac eksploatacyjnych przy urządzeniach energetycznych, pod nadzorem osoby uprawnionej, osoby nieposiadające świadectw kwalifikacyjnych:
1) w celu przygotowania zawodowego z uwzględnieniem przepisów dotyczących zatrudnienia młodocianych;
2) będące uczniami szkoły ponadpodstawowej prowadzącej kształcenie w zawodzie, dla którego podstawa programowa kształcenia w zawodzie szkolnictwa branżowego, o której mowa w przepisach wydanych na podstawie art. 46 ust. 1 ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. – Prawo oświatowe (Dz.U. z 2020 r. poz. 910 i 1378 oraz z 2021 r. poz. 4, 619 i 762), przewiduje nabycie umiejętności związanych z wykonywaniem prac eksploatacyjnych przy urządzeniach energetycznych;
3) reprezentujące organy nadzoru;
4) prowadzące specjalistyczne prace serwisowe.”
ustawodawca doprecyzował znaczenie zapisu ust. 2, dążąc do ujednolicenia podejścia dla prac eksploatacyjnych przy sieciach i urządzeniach energetycznych.”
Należy nadmienić, że jest to lista zamknięta. Stąd na przedsiębiorstwie / właścicielu urządzeń energetycznych spoczywa obowiązek doprecyzowania grup zawodowych, które będą mogły realizować prace bez posiadania świadectw kwalifikacyjnych. Wymóg taki wskazano w §6 ust. 3 Rozporządzenia Ministra Energii w sprawie bezpieczeństwa i higieny pracy przy urządzeniach energetycznych.
15.05.2022
Kierowca wykonujący zadania w ramach międzynarodowych przewozów nie jest w podróży służbowej.
Od 2 lutego 2022 roku nowe przepisy obejmujące czas pracy kierowców wprowadziły zmiany w stosowaniu definicji podróży służbowej kierowców, w tym wpłynęły na sposób oskładkowania wynagrodzeń. Obecnie podróżą służbową kierowcy jest zadanie realizowane w ramach krajowych przewozów drogowych na polecenie pracodawcy, m.in. przewozu drogowego poza miejscowość, w której znajduje się siedziba pracodawcy kierowcy. W artykule 21 b Ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o czasie pracy kierowców wskazano, że kierowca wykonujący zadania służbowe w ramach międzynarodowych przewozów drogowych nie jest w podróży służbowej w rozumieniu art. 775 § 1 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy.
Do takiego kierowcy stosuje się w zakresie ustalania podstawy wymiaru:
1) podatku dochodowego od osób fizycznych – przepisy dotyczące osób zatrudnionych w kraju i przebywających czasowo za granicą, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 20 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2021 r. poz. 1128, z późn. zm.
2); składek na ubezpieczenie emerytalne i rentowe – przepisy wydane na podstawie art. 21 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. z 2021 r. poz. 423, z późn. zm. ) dotyczące pracowników zatrudnionych za granicą u polskich pracodawców.
STOSOWANIE PRZEPISÓW KODEKSU PRACY DO ŻÓŁNIERZY W CZYNNEJ SŁUŻBIE WOJSKOWEJ ORAZ ŻÓŁNIERZY PEŁNĄCYCH SŁUŻBĘ W AKTYWNEJ LUB PASYWNEJ REZERWIE
23 kwietnia 2023 Minister obrony narodowej rozporządzeniem z dnia 23 kwietnia 2022 (Dz.U. 2022 poz. 877) określił zasady stosowania przepisów działu dziesiątego Kodeksu pracy, z określonymi w rozporządzeniu wyjątkami, dla wykonywanych zadań lub prac na terenie zakładu pracy lub w miejscu wyznaczonym przez pracodawcę realizowanych przez żołnierzy odbywających zasadniczą służbę wojskową, pełniących terytorialną służbę wojskową rotacyjnie oraz pełniących służbę w aktywnej lub pasywnej rezerwie.
EWIDENCJA CZASU PRACY KIEROWCÓW PO ZMIANACH OD 29 MAJA 2022 R.
Od 29 maja 2022 wchodzą w życie zmiany w zakresie prowadzenia ewidencji czasu pracy kierowców, które zostały wprowadzone art. 2. Pkt 5 ustawy z 26 stycznia 2022 r. o zmianie ustawy o transporcie drogowym, ustawy o czasie pracy kierowców oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2022 r. poz. 209)
Pracodawcy będą zobowiązani już za miesiąc stosować się do nowych zasad prowadzenia ewidencji, która bez względu na rodzaj wykonywanych przewozów, obowiązkowe lub braku obowiązku użytkowania tachografów, będzie prowadzona w postaci papierowej lub elektronicznej i posiada zakres analogiczny do zakresu ewidencji czasu pracy prowadzonej dla pozostałych pracowników. Okres przechowywania ewidencji wydłuży się z 3 do 10 lat. Podstawa prawna: art. 25 (j.t. Dz. U. z 2019 r. poz. 1412 ze zm.)
Zmiany do rozporządzenia zostały opracowane w związku z koniecznością wdrożenia do prawa krajowego przepisów zawartych w dyrektywie Komisji (UE) 2019/1832 z dnia 24 października 2019 r. zmieniającej załączniki I, II i III do dyrektywy Rady 89/656/EWG w odniesieniu do dostosowań o charakterze czysto technicznym (Dz. Urz. UE L 279 z 31.10.2019, str. 35; dalej: dyrektywa 2019/1832), której termin transpozycji wyznaczono do dnia 20 listopada 2021 r.
Załączniki I, II i III do dyrektywy 2019/1832 zawierają wytyczne, których celem jest ułatwienie i wsparcie pracodawcy w doborze środków ochrony indywidualnej (dalej: ŚOI), w zależności od występującego w miejscu pracy zagrożenia, rodzaju działalności oraz gałęzi przemysłu i sektorów.
W dyrektywie 2019/1832 zmodyfikowano podejście do ŚOI (zmieniono perspektywę ich postrzegania). Punktem wyjścia dla każdej analizy i dla każdego działania pracodawcy są zagrożenia występujące w miejscu pracy (na stanowisku pracy)
Projekt rozporządzenia Ministra Klimatu i Środowiska w sprawie szczegółowych zasad stwierdzania posiadania kwalifikacji przez osoby zajmujące się eksploatacją urządzeń, instalacji lub sieci zmienia dotychczasowe podejście w zakresie wymagań dla osób przystępujących do egzaminu przed komisją kwalifikacyjną. Obecnie do wniosku o sprawdzenie kwalifikacji należy dołączyć:
- wykaz posiadanych świadectw kwalifikacyjnych;
- potwierdzenie uiszczenia opłaty, o której mowa w art. 54 ust. 4 ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. – Prawo energetyczne.
Natomiast w projektowanym rozporządzeniu nałożono wymóg dołączenia do wniosku:
- dokumentów potwierdzających wykształcenie osoby kierującej wniosek;
- wykazu świadectw kwalifikacyjnych posiadanych przez osobę kierującą wniosek;
- dokumentów potwierdzających odbycie przez osobę kierującą wniosek co najmniej praktycznej nauki zawodu w warsztatach szkolnych, pracowniach szkolnych, placówkach kształcenia ustawicznego, placówkach kształcenia praktycznego lub u pracodawców;
- potwierdzenia uiszczenia opłaty, o której mowa w art. 54 ust. 4 ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. Prawo energetyczne.
Jak widać ustawodawca wprowadza obowiązek przedstawienia dokumentów potwierdzających odbycie co najmniej praktycznej nauki zawodu w warsztatach szkolnych, pracowniach szkolnych, placówkach kształcenia ustawicznego, placówkach kształcenia praktycznego lub u pracodawców.
Zmiany obejmą również definicje rodzajów prac i stanowisk, a także zakres czynności dla stanowisk eksploatacji i dozoru. Ponadto w załączniku do rozporządzenia zmieniono wykaz rodzajów urządzeń, instalacji i sieci, przy których eksploatacji jest wymagane świadectwo kwalifikacyjne do wykonywania czynności związanych z ich eksploatacją.