Przełożony nie musi znać każdej odpowiedzi.

Rolą osoby kierującej pracownikami nie jest samodzielne rozwiązywanie każdego problemu, który pojawia się w zespole.

Dobry przełożony nie musi być ekspertem od wszystkiego. Powinien jednak umieć stworzyć warunki, w których można:

→ bezpiecznie zgłosić nieprawidłowość,
→ spokojnie ustalić fakty,
→ ocenić możliwe konsekwencje,
→ w razie potrzeby zabezpieczyć lub wstrzymać pracę,
→ włączyć pracowników w poszukiwanie rozwiązania,
→ podjąć decyzję,
→ a następnie sprawdzić, czy wprowadzona zmiana rzeczywiście działa.

To ważne, ponieważ wiele informacji o zagrożeniach nie znajduje się w procedurach, instrukcjach ani raportach.

Znajduje się w codziennych obserwacjach pracowników.

W zdaniu:

„Nie przychodź tylko z problemem. Przyjdź również z rozwiązaniem”

może być dużo wartości. Taka zasada może rozwijać samodzielność, odpowiedzialność i inicjatywę.

Ale tylko pod jednym warunkiem.

Nie może zamienić się w komunikat:

„Nie zgłaszaj problemu, dopóki sam nie wymyślisz idealnego rozwiązania”.

Pracownik musi mieć możliwość przyjścia do przełożonego z:

→ obserwacją,
→ wątpliwością,
→ informacją o nieprawidłowości,
→ pomysłem, który wymaga jeszcze dopracowania,
→ albo problemem, którego na danym etapie nie potrafi samodzielnie rozwiązać.

Nie każda osoba zgłaszająca zagrożenie będzie znała jego przyczynę. Nie każdy pracownik będzie potrafił od razu ocenić wszystkie konsekwencje. Nie każda pierwsza propozycja będzie możliwa do wdrożenia.

I nie powinna to być przeszkoda w rozpoczęciu rozmowy.

To reakcja przełożonego często decyduje, czy następnym razem pracownik:

→ wróci z lepiej przygotowaną propozycją,
→ zgłosi sam problem, zanim dojdzie do zdarzenia,
→ czy uzna, że bezpieczniej jest milczeć.

W obszarze bezpieczeństwa pracy milczenie nie jest neutralne.

Ogranicza dostęp do informacji o tym, jak praca jest wykonywana w rzeczywistości, gdzie pojawiają się odstępstwa i w których miejscach mogą powstawać zagrożenia.

Dlatego w Sekura Medio podczas szkoleń i warsztatów dla osób kierujących pracownikami nie ograniczamy się wyłącznie do omawiania obowiązków czy przekazywania wiedzy.

Wykorzystujemy między innymi:

→ ćwiczenia odnoszące się do rzeczywistych stanowisk i sytuacji,
→ analizę konkretnych przypadków oraz sposobów reakcji przełożonych,
→ pytania problemowe wymagające oceny ryzyka i podjęcia decyzji,
→ doświadczenia uczestników,
→ pracę nad propozycjami zmian organizacyjnych,
→ ćwiczenie rozmów dotyczących nieprawidłowości i zagrożeń.

Celem nie jest wyłącznie to, aby przełożony znał właściwą odpowiedź.

Chodzi o to, aby potrafił zadać właściwe pytania, zebrać informacje, zabezpieczyć pracę, zaangażować zespół i przejść od zgłoszonego problemu do konkretnego działania.

Bo dojrzała kultura bezpieczeństwa nie polega na tym, że przełożony wie wszystko.

Polega na tym, że pracownicy nie boją się powiedzieć, kiedy coś może być nie tak.